آناتومی مچ پا و کارکرد آن

آناتومی مچ پا و کارکرد آن

در این مطلب به توضیح مختصری درباره مچ پا و کارکرد های آن می پردازیم.

در این قسمت به ساختار پا و استخوان های موجود در آن می پردازیم.

استخوان های مچ پا

با قرار گرفتن 4 استخوان در نزدیکی یکدیگر مچ پا شکل گرفته است.

استخوان های تیبیا یا همان درشت نی و استخوان های  فیبولا یا همان نازک نی در قسمت بالایی واقع شده اند.

بین استخوان های درشت نی و نازک نی مفصل تیبیوفیبولار (Inferior tibiofibular joint ) تشکیل شده است.

تیبیا و فیبولا در کنار یک دیگر بخش فرو رفته ای را تشکیل می دهند که در قسمت بالایی استخوان تیبا واقع شده است.

این قسمت که با نام پلافوند شناخته می شود بین قوزک های پا قرار دارد.

درون این بخش مقعر شکل، استخوانی به نام تالوس (قاپ) وجود دارد.

این استخوان ها در کنار یک دیگر منجر به تشکیل مفصل تالوکرورال می شود.

این مفصل با نام های دیگری نیز همچون مفصل مورتیس یا مفصل انکل شناخته می شود.

لازم به توضیح است مفصل تالوکرورال به طور لولایی عمل می کند از این رو نام مورتیس بر روی آن نهاده شده است.

چهارمین استخوانی که در قسمت مچ واقع شده است استخوان پاشنه نام دارد.

این استخوان در پایین استخوان قاپ واقع شده است.

 مفصل بین استخوان پاشنه و استخوان قاپ را مفصل ساب تالار می نامند.

غضروف های مچ پا

لازم به توضیح است که به بافت لغزنده سفیدی که قوام پلاستیک مانند دارد غضروف می گویند.

بافت غضروفی باعث ایجاد لغزندگی قسمت های در کنار هم قرار گرفته استخوان ها می شود و حرکت آن ها را راحت تر می سازد.

 با توجه به این که بخش پایینی استخوان پاشنه پایین تر استخوان در بدن می باشد از این رو  در زمان گام برداشتن تمام نیروی وزن بدن به این بخش وارد می شود.

به همین دلیل این سطح با غضروف پوشیده شده است.

علاوه بر سطح زیرین بخش بالایی استخوان های پاشنه نیز از غضروف های مفصلی ساخته شده اند.

رباط یا لیگامان چیست ؟

به بافت های بسیار مستحکم که از دو طرف به استخوان های مفصل ها متصل می شوند رباط می گویند.

رباط ها موجب نگه داشتن استخوان ها در کنار یکدیگر می شوند.

وظیفه دیگر رباط ها کنترل حرکت استخوان ها در جهت های مشخص و عدم حرکت آن ها در برخی جهات می شود.

نام دیگر رباط ها لیگامان می باشد که همانند تاندون ها می باشند.

اما رباط ها استخوان ها را به هم وصل می کنند و تاندون ها عضلات را به استخوان متصل کرده اند.

آناتومی رباط های مچ پا

رباط های متصل کننده استخوان های مچ پا در دو نوع رباط های داخلی (دلتوئید) و رباط های خارجی می باشند.

رباط های بخش خارجی شامل رباط های زیر می شوند.

  • رباط تالوفیبولار
  • رباط کالکانئوفیبولار قدامی
  • رباط تالوفیبولار خلفی

استخوان های تیبیا و فیبولا نیز به وسیله رباط های زیر به یکدیگر متصل می شوند.

  • رباط بین استخوانی یا اینتراوسئوس
  • رباط خلفی فیبولار
  • رباط تیبیوفیبولار قدامی تحتانی
  • رباط تیبیوفیبولار خلفی تحتانی
  • رباط عرضی

سندسموز چیست؟

این رباط ها همانند پرده ای در بین استخوان های تیبیا و استخوان های فیبولا و در تمام استخوان کشیده شده است.

به محل قرار گیری این دو استخوان در کنار یک دیگر سندسموز می نامند. این عضو یک مفصل می باشد که حرکت آن بسیار کم و محدود است.

به بافتی که در اطراف مچ پا قرار گرفته کپسول مفصلی می گویند. بخش درونی این عضو از لایه ای به نام پرده سینوویال تشکیل شده است.

این پرده وظیفه ساخت مایع سینوویال را دارد که وظیفه این مایع لغزنده نمودن غضروف ها و همچنین تغذیه رسانی به آن ها می باشد.

 بیومکانیک مچ پا

بیومکانیک حرکت های بدن را وصف می نماید. که شامل حرکت های مفصل مچ پا، حرکت های پا، حرکت های انگشتان می شود.

 مچ پا دو نوع حرکت انجام می دهد یکی حرکت به سمت جلو ساق و دیگری حرکت به سمت پشت ساق.

حرکت اول را دورسی فلکشن و حرکت دومی را پلانتار فلکشن می نامند.

حرکت پلانتار فلکشن همراه با وارونگی پا انجام می شود و حرکت دورسی فلکشن با برگرداندن پا همراه است.

 

 

 برای به اشتراک گذاشتن این مطلب در شبکه های اجتماعی از لینک های زیر استفاده کنید: